Mam Haka Na Raka    

Rak prostaty jest chorobą bardzo groĽną i niestety bardzo częstą: stanowi jedną z głównych przyczyn śmierci. Według statystyk u ludzi występuje ponda sto różnych odmian raka, określanych według narządów lub tkanek, w których powstają. Rak prostaty jest złośliwym nowotworem układu moczowo-płciowego, który atakuje mężczyzn powyżej 45 roku życia.
Zadaniem prostaty, między innymi, jest kontrola odpływu moczu, która odbywa się dzięki zawartym w niej mięśniom. Poza tym, prostata wytwarza, gęstą białą wydzielinę stanowiącą w przybliżeniu 25% objętości nasienia (spermy). Wydzielina ta przenosi plemniki, zapewniając im substancje odżywcze i chroniąc przed działaniem kwaśnych składników zawartych w pochwie. Prostata odgrywa wiec istotną rolę w procesie rozmnażania się ludzi. Nic dziwnego, że zaburzenia jej budowy lub czynności mogą stanowić zagrożenie dla zdrowia mężczyzny.
Warunki anatomiczne i fizjologiczne prostaty sprzyjają rozwojowi raka i utrudniają jego leczenie, ma ona bowiem bardzo złożoną budowę. Jej wnętrze to splot kanałów, kanalików i naczyń krwionośnych, krwionośnych poza nimi prostata zawiera część cewki moczowej i nasieniowód. Torebka prostaty ma liczne włókna mięśniowe i dlatego rak nie tworzy litego guza, a raczej nacieka wzdłuż kanalików, przez naczynia krwionośne i chłonne, tworząc nieregularny twór, którego obecność, zaburza odpływ moczu. Jeżeli rak przeszedł przez torebkę prostaty, to jego usunięcie staje się bardzo trudne.
Te cechy raka prostaty sprzyjają przerzutom do innych narządów. Mogą je wprawdzie dawać inne nowotwory, ale w raku prostaty zdarza się to szczególnie często, co jest następstwem jego nieregularnej postaci. Przerzut jest wynikiem rozpadu struktury raka: kilka komórek rakowych oddziela się od reszty guza i niesione prądem krwi lub chłonki wędruje po ustroju chorego. Duże grupy komórek rakowych mogą blokować naczynia krwionośne, tworząc zatory. Stwarza to zagrożenie rozwojem raka w innych narządach, jeżeli grupa komórek osiedli się w miejscu, gdzie znajdzie ochronę przed zniszczeniem lub wyrzuceniem.
Rak prostaty powstaje z komórek nabłonka kanalików tego gruczołu.

Przyczyny

Nie znamy jeszcze dokładnie przyczyny powodującej przemianę jednej lub kilku komórek w komórki rakowe (złośliwe), które zaczynają się rozwijać w sposób niekontrolowany przez organizm. Wiemy jednak, że pewne czynniki sprzyjać mogą zezłośliwieniu komórek zdrowych.
Należą do nich przede wszystkim, promienie wysyłane przez aparaturę rentgenowską. Dlatego należy do minimum ograniczać prześwietlania (rakotwórcze jest również promieniowanie wysyłane przez skały, podkłady niektórych minerałów, np. łupki bitumiczne, wodę zawierającą radon).
Nie wykazano istnienie dziedzicznej predyspozycji do zachorowań na raka prostaty. Mimo to, jeżeli w rodzinie występowały przypadki tego raka we wcześniejszych pokoleniach, wskazane jest okresowe badanie lekarskie.
Niektóre choroby zakaĽne i zapalenia o przewlekłym przebiegu mogą powodować podrażnienie na poziomie komórkowym, co z biegiem czasu może prowadzić do rozwoju raka. Ponieważ prostata jest narządem wysoce wrażliwym na takie wpływy, należy podejmować odpowiednie kroki zaradcze.
Istnieje wreszcie wiele czynników zwiększających możliwość zachorowania na raka. Należą do nich tytoń, alkohol, narkotyki, związki chemiczne skażające powietrze, którym oddychamy w miastach, a także pewne substancje używane w przemyśle żywnościowym jako barwniki lub konserwanty.

Objawy

Pierwszym objawem raka prostaty jest zwiększone, naglące parcie na pęcherz i zwiększona częstość oddawania moczu, które staje się w dodatku trudniejsze i towarzyszy mu uczucie niepełnego wypróżnienia, w moczu może pojawić się krew (w małych ilościach) szczególnie pod koniec mikcji.
Objawy takie wskazują na obecność w obrębie prostaty guza, wymagającego badania lekarskiego.
W miarę postępu choroby pojawiają się pierwsze bóle pleców, szczególnie na poziomie kręgów piersiowych i kości krzyżowej oraz spadek masy ciała. Trudności przy oddawaniu moczu stają się coraz częstsze, a krwawienia coraz obfitsze.
W badaniu palpacyjnym przez odbytnicę nowotwór może być wyczuwalny w tylnej i bocznych częściach stercza (guzki lub niesymetryczne obszary stwardnień).
W każdym przypadku pojawienia się pierwszych objawów należy zwrócić się do lekarza, ale ponieważ rak ten, podobnie jak wiele innych, może w pierwszym okresie przebiegać bezobjawowo, powyżej pewnego wieku wskazane są kontrolne badania u lekarza urologa nawet przy braku dolegliwości. Wczesne rozpoznanie ma zasadnicze znaczenie.

Leczenie

Nie ma specjalnego leczenia raka prostaty i dlatego stosuje się metody przyjęte przy innych nowotworach. Leczenie prowadzi urolog. W zaawansowanym raku polega ono na chemioterapii w połączeniu z radioterapią. Jeżeli to leczenie nie wystarcza do całkowitego zniszczenia nowotworu, to wykonuje się operacje usunięcia prostaty. W większości zaawansowanych przypadków jedynym rozwiązaniem jest usunięcie tego gruczołu. Czasami operacja nie jest możliwa i wtedy choremu podaje się leki o działaniu hormonalnym w celu odróżnienia rozrostu komórek nowotworu.
Niewątpliwie, najlepiej jest zapobiegać rozwojowi raka przez unikanie kontaktu ze związkami rakotwórczymi obecnymi w zanieczyszczonym powietrzu, promieniowania rentgenowskiego i niektórych środków dodawanych do żywności; wskazana jest urozmaicona dieta i uprawianie sportu w celach wzmocnienia ustroju do walki z nowotworami.
Konieczne jest kontrolne badanie urologiczne, ponieważ raka prostaty można wykryć przez proste obmacywanie już we wczesnym okresie powstawania nowotworu.






ilość odsłon: 1816



:)